Vefâtının 1. yıldönümünde, "Muhsin Başkan"a bir kez daha Allah'tan rahmet diliyorum. "Huzur dolu içimde, Ben sonsuzluğu düşünüyorum, Ey sonsuzluğun sahibi, Sana ulaşmak istiyorum"...

Üşüyorum

Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim parke parke taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum

Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum

Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum

Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın

Beton çok soğuk, üşüyorum…

Muhsin YAZICIOĞLU
 

Bazı kişilerin sahip olduğ özgürlük dışı yada antidemokratik yada insanlığa sığmayacak derecedeki söylemlerini yada düşüncelerini, insanlara fikir adı altında sunması daima sinirlerimi bozmuştur. Kimi zaman bu düşünceler, hedef alınan taraf için hakaret yada benzer derecede olumsuz yönde algılanır ve bu düşüncelere sahip olan kişilerin savunma mekânizması 'fikir' sözcüğünü yinelemekten başka bi iş görmez.  

Bunun için arkasına kendi gibi 'acımasız' düşüncelere sahip birkaç kişiyi alması ve aynı düşüncelere sahip olduğunu göstermesi, ne yazıkki bu düşüncelerin fikir olmadığını ispatlayamamaya sebep teşkil eder.  

Peki bu tip kişilerin bu düşüncelerini kendilerine fikir olarak kabul ettirebilmelerinin altında yatan sebep nedir? Çok basit; mantığıyla yada vicdanlarıyla hareket etmek yerine kişisel menfaatleri doğrultusunda hareket etmeleridir. Bunların en açık örneklerine, siyasi ortamlarda yada tartışmalarda rastlamak mümkündür.  

Örneğin, ikisi de fikir sayılabilecek iki görüşden bahsedelim. Bir taraf der ki: "Bizler kamu kuumlarının özelleştirilmelerine karşıyız, bize göre götürüsü getirisinden daha fazladır.". Ve öteki taraf da bu düşüncenin aksine "Bizler destekçisiyiz, çünkü ülke çıkarlarına faydası daha çoktur.". Her iki taradı da dinlediğinizde, tarafların kendi çapında haklı sebeplerine şahit olacaksınız. Dolayısıyla biri kafanıza daha fazla yatsa da, öteki görüşü savunan tarafa saygı duyulması gerektiği gerçeği tartışılmazdır.  

Peki fikir denilemeyecek ve saygı duyulmayı haketmeyecek düşüncelere ne gibi örnekler verilebilir? Örneğin, teröristbaşı ve terör örgütüne yakınlığıyla tanınan ve bunu teröristbaşına ettikleri hitaplarla bile belli eden ve üstüne üstlük teröristbaşını muhatab almak gerektiğini savunan siyasetçiler için "saygı duyulması gereken bir fikre sahipler" demek mümkün değildir. Ayrıca başka bir örnek vermek gerekirse de: "Bu ülkede hiçkimse anadilimiz Türkçe dışında bir dil konuşamaz! Birilerinin kendi aralarında kürtçe konuşmalarına bu ülkede karşı çıkıyorum!" demek de fikir sayılamaz, bunun adı hakaret ve daha da derine inildiğinde ırkçılık duygusu içeren bir düşünce mantığı olduğu anlaşılmaktadır. 

Özetle şunu söylemek istiyorum. İnsanlar bir düşünceyi fikir olarak savunmadan önce bir kez daha düşünmelidir. Savundukları fikri ortaya çıkartırken kişisel menfaatlerinin etkisi, mantıklarının ve vicdanlarının önüne geçmemelidir. Aksi taktirde, kimseden saygı bekleme lüksünü kendilerinde hissetmemelilerdir.  

Ercan POLAT