Bazı kişilerin sahip olduğ özgürlük
dışı yada antidemokratik yada insanlığa sığmayacak derecedeki söylemlerini yada
düşüncelerini, insanlara fikir adı altında sunması daima sinirlerimi bozmuştur. Kimi zaman bu
düşünceler, hedef alınan taraf için hakaret yada benzer derecede olumsuz yönde algılanır ve
bu düşüncelere sahip olan kişilerin savunma mekânizması 'fikir' sözcüğünü yinelemekten
başka bi iş görmez.
Bunun için arkasına kendi gibi
'acımasız' düşüncelere sahip birkaç kişiyi alması ve aynı
düşüncelere sahip olduğunu göstermesi, ne yazıkki bu
düşüncelerin fikir olmadığını ispatlayamamaya sebep teşkil
eder.
Peki bu tip kişilerin bu düşüncelerini
kendilerine fikir olarak kabul ettirebilmelerinin altında yatan
sebep nedir? Çok basit; mantığıyla yada vicdanlarıyla hareket
etmek yerine kişisel menfaatleri doğrultusunda hareket
etmeleridir. Bunların en açık örneklerine, siyasi ortamlarda yada tartışmalarda
rastlamak mümkündür.
Örneğin, ikisi de fikir sayılabilecek
iki görüşden bahsedelim. Bir taraf der ki: "Bizler kamu
kuumlarının özelleştirilmelerine karşıyız, bize göre götürüsü
getirisinden daha fazladır.". Ve öteki taraf da bu düşüncenin
aksine "Bizler destekçisiyiz, çünkü ülke çıkarlarına
faydası daha çoktur.". Her iki taradı da dinlediğinizde,
tarafların kendi çapında haklı sebeplerine şahit olacaksınız.
Dolayısıyla biri kafanıza daha fazla yatsa da, öteki görüşü
savunan tarafa saygı duyulması gerektiği gerçeği tartışılmazdır.
Peki fikir denilemeyecek ve saygı
duyulmayı haketmeyecek düşüncelere ne gibi örnekler verilebilir?
Örneğin, teröristbaşı ve terör örgütüne yakınlığıyla
tanınan ve bunu teröristbaşına ettikleri hitaplarla bile belli
eden ve üstüne üstlük teröristbaşını muhatab almak
gerektiğini savunan siyasetçiler için "saygı duyulması
gereken bir fikre sahipler" demek mümkün değildir. Ayrıca
başka bir örnek vermek gerekirse de: "Bu ülkede hiçkimse
anadilimiz Türkçe dışında bir dil konuşamaz! Birilerinin kendi
aralarında kürtçe konuşmalarına bu ülkede karşı çıkıyorum!"
demek de fikir sayılamaz, bunun adı hakaret ve daha da derine
inildiğinde ırkçılık duygusu içeren bir düşünce mantığı
olduğu anlaşılmaktadır.
Özetle şunu söylemek istiyorum.
İnsanlar bir düşünceyi fikir olarak savunmadan önce bir kez daha düşünmelidir. Savundukları
fikri ortaya çıkartırken kişisel menfaatlerinin etkisi, mantıklarının ve vicdanlarının
önüne geçmemelidir. Aksi taktirde, kimseden saygı bekleme lüksünü kendilerinde
hissetmemelilerdir.
Ercan POLAT