"... Tecrit hücrelerinde yatıyoruz. Bir gün sol görüşlü birini hücrenin içerisinde yatırdılar. Ayağını kapının demir parmaklığı arasından dışarı çıkarttılar. Ayaklarının tabanlarına vuruyorlar. Önce hiç sesi çıkmadı. Daha sonra yavaş yavaş sesler gelmeye başladı. Bunun üzerine ben bağırdım hücremden: "Yetti be! Yeter artık! İnsanız biz!". Kaptılar beni götürdüler, komutanın karşısına çıkardılar. Bir tanesi dedi ki: "Allah Allah! Sen, Muhsin Yazıcıoğlu'sun öyle mi? Sen niye askere karşı geldin!.." Olayı anlattım. "Sana ne!" dedi. Dedim ki: "Ben insanım! Biz insanız!". O da diyor ki: "Bu senin dışarıda döğüştüğün adam değil mi?".

Ondan sonra da hücre cezasına çarptırıldım..."

Muhsin Yazıcıoğlu'nun "Dikeni Gül Eylemek (Mamak Şiirleri)" adlı kitabından alıntıdır.